In deze in elkaar geknutselde ruimte laat ik vingerafdrukken van mezelf na: hier ben ik geweest. Zowel het ik al het hier is al lang niet meer zoals het er op dat moment is geweest. Het is maar een bescheiden stukje kleine wereld, die wereld van mij. Een wereld waarin mijn persoonlijk ronddwalen in het beste geval iets universeel raakt. Het is op zijn mijn minst voor mezelf van waarde: woorden en beelden laten vloeien, daar waar het in veelvoud heeft gevloeid vanbinnen.

Je bent meer dan welkom om mee te golven op mijn stromingen, maar nog meer hoop ik dat het een aanzet is om een verwonderde blik te werpen op die modderige en soms zeldzaam zuivere stroming die gedijt in jouw eigen rivier. Kijk eens naar die natte voeten van je: waar ben jij nu? En waar gaan ze nu naartoe?