we zijn levende lijven en willende geesten
wij zijn beiden aan te raken en verliezen tijd
met iedere herinnering die wordt geclassificeerd en later hervormd
maar in dit lastig gegeven zijn we samen vriend
jij kijkt naar mij met je blauwe ogen
en ik begrijp
dat er niet zoiets bestaat als baas en hond
wat verdwijnen zal 